پسرم

بدان راهی طولانی و دشوار، پیش رو داری

و قطعاً به توشه کافی نیاز داری؛

 به سبک باری،

و به این که قدم هایت درست و در مسیر باشند؛

بیش از طاقتت، بار برندار

که مبادا در راه، سنگینی بار، دست و پا گیرت شود.

اگر بین نیازمندان، کسی را یافتی که توشه ات را برایت به قیامت ببرد

و توشه را، فردای محشر، در لحظه احتیاج، به تو برگرداند،

وجودش را غنیمت بشمار(انفاق کن؛ انفاق کن) و بار را بگذار بر دوش او

و تا می توانی، بار و کوله اش را سنگین کن؛

شاید بعدها، کسی را با این مشخصات، پیدا نکنی.

هر کسی روز دارایی ات از تو وام می خواهد،

وجودش را غنیمت بشمار؛

تا در روز تنگ دستی، روز گرفتاری، وام را به تو پس دهد.


برچسب ها: حضرت علی(ع) ، امام حسن(ع) ، نامه ، نامه ای به پسرم ، قیامت ، انفاق ، نیازمند ،

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic